Ասք լավաշի մասին

cuisine_bread_big_4

Այնպես է պատահում, որ  հայոց արքա  Արամը, ասորական  թագավորի՝ Նոսորի  հետ պատերազմելիս  գերեվարվում է:   Նոսորը,  որ զվարճանքների  սիրահար էր,  առաջարկում է  տասը օր  քաղցած մնալուց հետո  մրցել  իր հետ  նետաձգության մեջ:  Եթե Արամը հաղթեր,  մեծամեծ ընծաներով  արքայավայել  ճանապարհվելու էր  իր երկիրը:  Հայոց արքան  առանց երկբայելու  ընդունում է առաջարկը՝  պահանջելով բերել իր գոհարազարդ  լանջապանակը:

Հաջորդ օրը՝  ճրագալույցին,  բանբերը,  սևաթույր նժույգներ հեծած, հասնում են հայ-ասորական սահմանը, ուր հայոց  զորաբանակն էր,  և հայտնում արքայի կամքը:  Հայերն իսկույն կռահում են՝ ինչ է ակնարկում և ինչ ակնկալում  իրենց  արքան, ուստի  բանբերները հոժարակամ  հանձնում են  ակնազարդ լանջապանակը՝  մեջը հմտորեն տեղավորելով  նրբաթերթ մի  հաց՝ լավաշ:  Ստանալով զրահը՝  Արամն այն հետ է ուղարկում՝  պատճառաբանելով,  թե  իր ուզածը չէ:  Ինն օր  անընդմեջ  սուրհանդակները գնում են,  գալիս՝ առանց  կռահելու,  որ իրենց  իսկ ձեռքով կերակրում են  հայոց արքային:

Նոսորը, որին  թվում էր,  թե  տասնօրյա  քաղցից  Արամն  արդեն  ուժասպառ  է եղել,  հյուծվել,  կորցրել  սրատեսությունը,  ապշում է,  երբ հայոց  դյուցազունը՝  զվարթերես ու կայտառ,  դիպուկ արձակում է նետերը և հաղթում:

Նոսորը  պահում է  թագավորի՝  բոլորի առջև տված հանդիսավոր իր երդումը  և Արամին  թանկարժեք ընծաներով  ճանապարհում է  Հայաստան:

Իսկ Արամը՝   հայերի  փառապանց  ու հնարամիտ  արքան, հայոց  հողը մտնելուն  պես  հրովարտակ  է արձակում, որ  այդուհետև  Հայաստանում  միայն նրբաթերթ  ու բարակ  լավաշներ  թխեն:

Աղբյուրը՝  Հայկ Խաչատրյան,  «Հացապատում»

Նյութը պատրաստեց  Կարեն Մաթևոսյանը, արհեստների դպրոց, ոսկերիչ

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s