Յոթ եղանակ `պարզելու, թե ինչ է տեղի ունենում երեխայի կյանքում՝ առանց հարցնելու. ‹‹Ինչպե՞ս են գործերդ»

Dprocakan

Քանի՞ անգամ է Ձեր երեխան «դպրոցում ի՞նչ կար» հարցին պատասխանել՝ «ոչ մի բան», իսկ «գործերդ ինչպե՞ս են» հարցին՝ «լավ»։ Ժամանակակից ծնողները սիրում են շատ ժամանակ անցկացնել իրենց երեխաների հետ և խոսել ցանկացած թեմայով, սակայն նախ և առաջ նրանք պետք է իմանան, թե ինչպես դա անեն։

Ահա մի քանի պարզ հնարքներ դա անելու համար։

Հաճախ, երբ դուք երեխային տալիս եք ընդհանուր հարցեր և ակնկալում, որ նա ամփոփ զրույց կազմի, ստացվում է լրիվ հակառակը։ Երեխան չի ցանկանում կիսվել Ձեզ հետ և զրույցը ավարտվում է արագ և անարդյունք։ Որքան էլ, որ տարօրինակ է հնչում, այնուամենայնիվ հարկավոր է գտնել այնպիսի թեմաներ զրույցի համար և այնպիսի հարցեր, որոնց մասին երեխան կցանկանա սիրով խոսել։

«Զրույց երեխաների հետ դժվար թեմաներով» գրքի հեղինակ և Ավստրալիայի Բոուրալ  քաղաքի «Օկսլի» քոլեջի տնօրեն Մայքլ Պարքերը կարծում է, որ երեխային պետք ՝ օգնել ձևավորել անհատական կարծիք։ Դրա համար անհրաժեշտ է հաճախ զրուցել երեխայի հետ, քանզի դրա հնարավորությունը  բառացիորեն ամեն օր առաջանում է։

Պարքերը կարծում է, որ երեխան պետք է լինի ընտանեկան խորհրդի լիիրավ անդամ։ Երեխային չի կարելի պարզապես ասել «նայիր, թե որն է ճիշտը», պետք է խորհրդակցել նրա հետ։
Երեխաների հետ քննարկումներ սկսելու բազմաթիվ եղանակներ կան: Ահա մի քանի մեթոդ․

  • Տալ շատ հարցեր
  • Որպես ալտերնատիվ՝ առաջարկել հակառակ կարծիքներ
  • Խնդրել երեխային իր կյանքից օրինակներ բերել
  • Երեխայի մեջ դաստիարակել երանգայնության համակարգը (աշխարհը չի բաժանվում սևի, սպիտակի և մոխրագույնի, այլ մոխրագույնը կարող է լինել բաց, մուգ և միջին)
  • Թույլ տալ երեխային հագնել «փորձարարական թիկնոց»։

Ծնողները պետք է ընդլայնեն ոչ թե օրինաչափ հարցերի պաշարը, ինչպիսին օրինակ՝ «ինչպե՞ս անցավ օրդ» հարցն է, այլ  այն հարցերի պաշարը, որոնք մտերմացնում են իրենց երեխաների հետ։
Պետք է տալ այնպիսի հարցեր, ինչպես օրինակ՝

  • Ինչո՞վ է տարբերվում քո կարծիքը քրոջդ, կամ եղբորդ կարծիքից։
  • Իսկ ի՞նչ կլիներ, եթե բոլորը այդպես վարվեին։

Իսկ ամենակարևոր հարցը «ինչու՞»-նէ:

Երեխայի կարծիքը կարող է հիմնովին տարբերվել Ձեր կարծիքից։ Չարժե խուճապի մատնվել։ Ծնողներին խորհուրդ է տրվում ավելի շատ լսել, քան խոսել։ Դուք պետք է ակտիվ լսող լինեք, հետաքրքրություն ցուցաբերենք և միաժամանակ հարցեր տաք:

Նյութի աղբյուրը;

Թարգմանությունը՝ Մարիամ Տեր-Գալստյանի, Քոլեջ, 3-րդ կուրս

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s