Շունն ու գայլը

oksanakurt

Հայկական առակ

Մի անգամ գյուղացին գնաց անտառ փայտ հավաքելու։ Նրա շունը հետևեց գյուղացուն։ Նրանք միասին մտան անտառ։ Հանկարծ մի գայլ հայտնվեց։ Նա հարձակվեց շան վրա և ցանկացավ ուտել, բայց շունը արցունքն աչքերին ասաց նրան.

-Ի՞նչ վատություն եմ արել քեզ, որ ուզում ես ինձ ուտել։ Եթե ​​հիմա ինձ ուտես, վաղը նորից սոված կլինես։ Արի գնանք մեր տուն, որտեղ ամեն օր ինձ հաց ու այլ ուտելիք են տալիս, մենք միասին կապրենք։

Գայլը տեսնում է, որ շունը ճիշտ է ասում, և համաձայնում է նրա հետ։ Բայց երբ նրանք մոտենում են  գյուղին, գայլը նկատում է, որ շան վիզը ճաղատ է՝ ծածկված վերքերով։

-Լավ է, շատ լավ, եղբա՛յր, որ այդքան լավ ես ապրում, բայց ինչո՞ւ է վիզդ այսպիսին։

-Գիտե՞ս ինչ, ախպե՛ր, իմ տերը վատ բնավորություն ունի, հաց դնելուց առաջ վզիս շղթա է դնում, հետո ասում՝ կեր:

-Չէ, ախպե՛ր, ես հետ կգնամ, իսկ դու գնա, ապրիր կուշտ փորով և շղթայով,- պատասխանում է գայլը։

Աղբյուրը՝ այստեղ։

Թարգմանությունը ռուսերենից՝ Մարիամ Տոնոյանի, Քոլեջ, 2-րդ կուրս

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s