Մայիս ամսին հարսանիք չանելու սովորույթի մասին

 

c60b5c

Հայկ Աղեղնավորի դուստրը՝ Մարերին, պետք է ամուսնանար գարնան վերջին ամսին, բայց հարսանիքի օրը Արածանի գետը հորդացավ, և հարսը մնաց գետի այս ափին, փեսան՝ մյուս:

Հայկ Աղեղնավորը զորություն ուներ նաև բնության ուժերի վրա, սակայն գետը սանձել չկարողացավ, և հարսանիքը հետաձգվեց: Հորդառատ անձրևները երկարեցին, ջրերը բարձրացան, ողողեցին ափերը, իսկ Արածանին խաղաղվեց միայն գարնան վերջին: Բնությունը ժպտաց, կանաչ շորեր հագավ, և սկսվեց հարսանիքը:

Այդ ժամանակվանից էլ հայոց մեջ սովորույթ դարձավ մայիս ամսին ո՛չ ամուսնանալ,  ո՛չ հարսանիք անել:

Նյութը պատրաստեց Ստելլա Բարեղամյանը,  ավագ դպրոց, նկարիչ

Աղբյուրը՝  Ռ. Նազարյան,  Առաջադրանքների ժողովածու,  էջ 385:

Реклама

Խրիմյան Հայրիկն ու մշակները

28-10-2-1

Մի օր, երբ Խրիմյան Հայրիկն անցնում էր Պոլսի թաղամասերից մեկով, հանդիպում է հայ երիտասարդների, որոնք, քրտինքի մեջ կորած, ապրանքներով լեցուն հակեր էին տեղափոխում: Հենց որ նրանք տեսնում են Հայրիկին, վար են դնում հակերը և որովհետև խորին հարգանքով ու հավատով էին տոգորված  նրա նկատմամաբ, ակնածանքով շարվում են ճամփեզրին՝ օրհնություն ստանալու: Թեև վեհափառը աճապարում էր, կանգնում է և բարեհոգի ժպիտով  հարցնում, թե ինչպես են, ինչով են զբաղվում: Իմանալով, որ բեռնակրություն են անում,ասում է.

Читать далее

Հովհաննես Թումանյանի երազը

download (1)

Ասում են՝ բանաստեղծ  Հովհաննես  Թումանյանը  հեռազգաց  էր: Մի անգամ նա երազում տեսնում է, որ իր հայրենի Դսեղ  գյուղի արտերը կծղել են: Առավոտյան վեր է կենում և Թիֆլիսից հասում Դսեղ:

Գյուղի ծայրին բանաստեղծին  առաջինը ողջունում է ծերունի Վարազդատը:

-էս ո՞ւր ես շտապում, Հովհաննե՛ս, ինչ է, աշխարհում բա՞ն է փոխվել:

-Չէ՛, Վարազդատ ապի, եկա՝ տեսնեմ՝ ինչ կա, ինչ  չկա  գյուղում: Հունձը դեռ չե՞ք սկսել:

-Շուտ է,  Հովհաննե՛ս, հունիսը դեռ նոր է կիսում:

Читать далее

Ոչ միայն հացիվ…

download

Դվինի արքունական սպանդանոցի առջև օտարերկրացի մի վաճառական զրույցի էր բռնվել  հայ իմաստասերի հետ:

-Ինչո՞ւ եք մորթել տալիս այս հինգ հարյուր ոչխարը,-հարցնում է նա:

-Մագաղաթի համար: Միսը կմնա մարդկանց, իսկ կաշվից մագաղաթ կպատրաստեն:

-Եվ այդքան մագաղաթից քանի՞ մատյան կգրվի:

Читать далее

Եղիշե Չարենցն ամաչեց հացից

e60b4b8e3d

1934-ին գրական մի ասուլիսում գրականագետ Հայկ Գյուլիքևխյանը կծու խոսքեր  է  ասում բանաստեղծ Եղիշե Չարենցի հասցեին: Լսելով այդ մասին՝ Չարենցը որոշում է հանդիպել Գյուլիքևխյանին  և ավելի կծու  խոսքերով  պատասխանել նրան: Այդ  ժամանակներում Երևանի ամենամարդաշատ փողոցը Աբովյանն էր: Ասենք՝ դա միայն  փողոց չէր,  այլ բացօթյա  դահլիճ, որտեղ բոլոր  երևանցիների  մի կեսը ամեն օր  կարող էր ամեն օր հանդիպել մյուս կեսին: Հենց Աբովյան  փողոցով քայլելիս բանաստեղծն  ինքն իրեն ասում է, «Ես նրան իմ ասելիքը կասեմ այս փողոցում, թող ամբողջ  Երևանը տեսնի ու լսի»:

Читать далее

Գովք աշխատանքի

«-Հարսանիք-Կանայում»-Լիլիթ-Վարդումյան

Պատմում են, որ Արշամ  Երվանդունի արքան (մ.թ.ա. 240-220թթ.)  աշխատանքի հանդեպ  հատուկ պաշտամունք է ունեցել: Մի հրովարտակ է արձակում, որով  հայտարարում է, թե  պալատականները  պարտավոր են  տարվա  ընթացքում  չորս  օր աշխատել  հողագործների հետ: Թեպետ  հրամանը բոլորին էլ վերաբերում, բայց  Հովակիմ անունով մի պալատական  հայտարարում է, որ  ինքը սովոր չէ  ծանր աշխատանքի:

-Չլինի  կարծում ես՝  գյուղացուց լավն ես, — ասում է արքան, — եթե հրաման է, ուրեմն ոչ ոք  չպիտի  խուսափի: Այսօրվանից  զրկում  եմ քեզ պաշտոնից: Դու չուզեցիր   չորս օր  մույկդ տրեխով  փոխել, հիմա ստիպված  պիտի  լինես միայն տրեխ հագնել: Եթե  արքան աշխատում է, հպատակները պետք է աշխատեն նմանվել նրան:

Աղբյուրը՝ Հայկ Խաչատրյան,  «Հացապատում»:

Նյութը պատրաստեց  Ժենյա Դավթյանը,  Ավագ դպրոց, նկարիչ — դիզայներ

Մայրենի լեզվի ուժը

images

Բորիս Ռեիզյանը ճանաչված գրականագետ է, գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ: Նրա՝ ֆրանսիական գրականություն նշանավոր գրողներին նվիրված աշխատություններն ու երկերը քաջ հայտնի են ռուս և հայ հասարակայնությանը:

Նա ավարտել է Դոնի Ռոստովի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը: Երկար տարիներ ղեկավարել է Լենինգրադի (Սանկտ Պետերբուրգ) համալսարանի արտասահմանյան գրականության ամբիոնի աշխատանքները:

Читать далее