Տոնական գաթա

gata-5-420x315

Խորը ամանի մեջ խառնում ենք ալյուրը, սոդան, վանիլինն ու սառեցրած կարագը: Ստացված զանգվածը տրորում ենք ձեռքերով՝ վերածելով փշրանքի: Ստացված փշրանքի կենտրոնում փոսիկ ենք անում, այդ փոսիկի մեջ լցնում ենք թթվասերը, ավելացնում ձվերն ու սպիտակուցը և խառնում ստացված զանգվածը պատառաքաղով, սպա հունցում ենք փափուկ խմոր:

Читать далее

Реклама

Պահոց բաղարջ

1426019730_baxha

Բաղարջը պահոց  շրջանի հայկական  ուտեստ է,  կարելի է մատուցել  նաև տոնական սեղաններին:

Բարձրորակ ալյուրով, մեղրով, աղով, ձեթով, խմորի սոդայով և գոլ ջրով, առանց երկար հունցելու,  պատրաստել պինդ խմոր, ծածկել խոնավ շորով և թողնել հանգստանալու 15-20 րոպե: Ապա խմորի որևէ հատվածում կարելի է դնել արծաթյա դրամ կամ փայտե խաչ, գրտնակել 1-1.5սմ հաստության կլոր շերտով, երեսին պատառաքաղով գծեր քաշել, մի քանի տեղից ծակել, մեղր քսել և թխել թոնրում կամ փռում:

Աղբյուրը՝ այստեղ:

Նյութը  պատրաստեց  Արթուր  Մելքոնյանը, խոհարար

Հայկական բաղարջ

скачанные файлы

Անդորր  գիշեր  էր: Շրջակայքում  ամեն  ինչ  նիրհել  էր: Միայն  ջրաղացների  միալար  չխկչխկոցն  էր  լսվում: Այդ  ձայնի  տակ  կարելի  էր  խաղաղ  ու  հանգիստ  քնել: Սակայն  ծեր  ջրաղացպանի  քունը  չէր  տանում. նա  քաղցած էր: Բայց  կեսգիշերին  որտեղի՞ց  հաց  գտնես: Մոտակայքում  ոչ  ոք  չկար: Ծերունին  սկսեց այս  ու  այն  կողմ  պտտվել: Հանկարծ  աչքն  ընկավ   ալրամանին: Գլխում  ինչ-որ  միտք  փայլատակեց: Առանց  ժամանակ  կորցնելու՝  նա  մի  քանի  բուռ  ալյուրից  խմոր  հունցեց: Հապճեպ  կրակ  վառեց  ու  խարույկի  կողքին  տափարակ  մի  քար  գցեց: Որոշ  ժամանակից  քարը  թեժացավ: Հետո  խմորից  գնդիկներ  արեց, հարթեցրեց  դրանք  ու  կպցրեց  քարին  այնպես, ինչպես  թոնրի  պատին են  կպցնում:

Ջրաղացպանը  երբևէ այդքան  ախորժակով  չէր  ընթրել:

Այդպես  ստեղծվեց  հայկական բաղարջը՝  անթթխմոր հացը, որի համը մնաց ջրաղացների ալրոտ պատերի ներսում:

Նյութը  պատրաստեց  Արթուր  Մելքոնյանը,  արհեստների դպրոց, խոհարար