Հայկական տոնածառ

haygagan-donadzar

Շատ վաղուց` Մեծ ջրհեղեղից հետո, առաջին ձյունը Արարատ լեռան վրա  նստել է Հայկ  նահապետի հոր`  Թորգոմի ժամանակ:  Դա եղել է մեզանից չորս հազար հինգ հարյուր տարի առաջ: Այդ ժամանակ հեթանոս հայերը  Նոր տարին  տոնում էին գարնանամուտին: Մի անգամ` Ամանորի  նախօրեին,  արտասովոր  ցրտեր իջան Մասիսի  կատարից և  խուժեցին այգիներն ու դաշտերը: Թորգոմը արմատով պոկես ծիրանենին և տարավ տուն:  Նրա օրինակին հետևեցին մյուսները:  Երբ հնչեց Նոր տարին ավետող ծնծղան,  մարդիկ գինովցան և սկսեցին պարել ծառի շուրջը:  Նրա ճյուղերից նվերներ ու զարդարանքներ կախեցին: Հաջորդ տարվա նախօրեին, չնայած ցրտեր չեղան,  բայց մարդիկ  այգիներից դարձյալ ծառեր  տարան իրենց տները: Այնուհետև հայկական բոլոր ընտանիքներում  Ամանորի գալուստը նշանավորվում էր  կանաչ ծառի կամ ոստի  ներկայությամբ: Այդպես ծառը դրսից տուն մտավ և դարձավ տոնածառ:

Աղբյուրը՝ Հայկ Խաչատրյան,«Սոսյաց անտառ»,Էջ 38

Նյութը պատրաստեց Ռաֆո Ավետիսյանը, Ավագ դպրոց

Реклама