Գտնել գեղեցկությունը

images2061

Պարսկական առակ

Պարսիկ պոետը ճանապարհորդում էր աշխարհով մեկ, որպեսզի գտնի գեղեցկությունը և իմանա, թե ի՞նչ է այն։ Նա ճանապարհորդության մեկնեց դեռ երիտասարդ տարիքում, ամբողջ կյանքը անցկացրեց փնտրտուքների մեջ, բայց միայն մահից առաջ կարծես հասկացավ, թե ի՞նչ էր փնտրում այս բոլոր տարիների ընթացքում։

Լինելով արդեն ալեհեր և անօգնական՝ նա մահացավ սովից ու տկարությունից և համբարձվեց երկինք։ Այնտեղ նրան դիմավորեց բնության դուստրը՝ գեղեցիկ կույսի կերպարանքով։ Նուրբ շոյեց մազերը և համբերատար լսեց ծեր պոետին.
– Իմ կյանքով և մահով ,- աղաչում է ծերունին,-ասա ինձ, ին՞չ է գեղեցկությունը, քանի որ մարդիկ տարբեր ձևով են սահմանում և հասկանում այն, տարբեր ձևով են փառաբանում և սիրում։

Եվ կույսը պատասխանեց.

-Գեղեցկությունն այն է, ինչին ձգտում է քո հոգին. այն, ինչ տեսնում ես և կցանկանաս տալ, այլ ոչ թե վերցնել. այն, ինչ մարմինները համարում են փորձություն, իսկ հոգիները՝ օրհնություն: Դա տխրության և ուրախության միությունն է։ Գեղեցկությունն այն է, ինչ տեսնում ես, թեև այն սքողված է քո աչքերից, այն, ինչ ճանաչում ես, թեև անհայտ է, այն, ինչ լսում ես, թեև համր է։

Բանաստեղծը մահացավ միայնակ, բայց նրա հոգին կրկնեց. «Գեղեցկությունն այն է, ինչ տեսնում ես և կուզենաս տալ, քան վերցնել»:

Աղբյուրը՝ այստեղ։ 

Թարգմանությունը ռուսերենից՝ Մարիամ Տոնոյանի, Քոլեջ, 2-րդ կուրս

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s