Բանաստեղծն ու դեղագործը

79937310

Սուֆիական առակ Ջամիից

Մի  բանաստեղծ գալիս է դեղագործի մոտ բողոքով.

-Ինչ-որ բան խրվել է կրծքիս մեջ, այն ստիպում է ինձ շատ վատ զգալ, և թուլությունը տարածվել է ողջ մարմնովս այնպես, որ նույնիսկ մազերս են բիզ-բիզ կանգնում, — ասում է նա:

Դեղագործը խորաթափանց և հնարամիտ մարդ էր։

-Դու նոր ոտանավորներ ստեղծե՞լ ես,- հարցնում է նա բանաստեղծին,- որոնք դեռ ոչ մեկի համար չես կարդացել:

-Այո՛, գրել եմ, – պատասխանում է բանաստեղծը:

-Կարդա՛,- պահանջում է դեղագործը:

Բանաստեղծը կարդում է.

-Նորի՛ց կարդա, —  հրամայում է դեղագործը։

Բանաստեղծը նորից է կարդում.

-Հիմա գնա՛, -ասում է  դեղագործը, -դու արդեն փրկված ես: Այս տողերը էին խրվել  կրծքիդ մեջ, և այնքան սառն էին, որ ուժեղ ազդեցություն ունեցան քեզ վրա, և դու հիվանդացար։ Այժմ դու ազատվել ես նրանցից և բժշկվել:

Աղբյուրը՝ այստեղ։

Թարգմանությունը ռուսերենից՝ Ազատ Խաչատրյանի, Քոլեջ, 1-ին կուրս

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s