Ոսկի

27.06.12-5179gander

Ոսկին դեղնափայլ, գեղեցիկ տեսքով, ազնիվ մետաղ է: Այն մարդկությանն ամենավաղ հայտնի մետաղներից է:

Բնության մեջ ոսկին հանդիպում է և՜ բնածին, և՜ քիմիական միացությունների ձևով: Բնածին ոսկու խոշոր կտորներին տրվում են հատուկ անուններ, և պահվում են թանգարաններում: Ավստրալիայում հայտնաբերված ամենախոշոր կտորները՝ «Հոլտերմանի սալը» (93,5 կգ) և «Ցանկալի անծանոթը» (71 կգ) չեն պահպանվել: Ռուսաստանում բնածին ոսկու ամենախոշոր  (36 կգ) կտորը գտնվել է Ուրալում 1842 թ-ին և կոչվել է «Մեծ եռանկյուն»: Աշխարհում ոսկու հիմնական պաշարները գտնվում են Ռուսաստանում, Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում, Կանադայում:

Հայաստանում և ԼՂՀ-ում նույնպես կան ոսկու հանքեր, և գործում են հանքանյութի հարստացման գործարաններ: Հայտնի են Սոթքի (Գեղարքունիքի մարզ), Լիճքվազ-Թեյի (Սյունիքի մարզ), Մեղրաձորի (Կոտայքի մարզ), Ղարաբաղում՝ Դրմբոնի (Մարտակերտի շրջան) ոսկու հանքավայրերը:

Ոսկին ջերմության և էլեկտրականության լավ հաղորդիչ է, սակայն զիջում է արծաթին: Մաքուր ոսկին փափուկ է և չափազանց պլաստիկ: Նրանից կարելի է գլանել շատ բարակ նրբաթիթեղ և ձգել բարակ լար:

Ոսկերչության մեջ ոսկուց` թանկարժեք մետաղների և քարերի համադրությամբ, պատրաստում են զարդեր: Մաքուր ոսկին կիրառվում է էլեկտրատեխնիկայում և արվեստում, ոսկու նրբաթիթեղներն օգտագործվել են հայկական միջնադարյան մանրանկարչության մեջ: Ոսկին օգտագործվում է նաև ժամացույցները, զարդարանքի և սպասքի առարկաները ոսկեզօծելու, ոսկու համաձուլվածքները՝ դրամ, մեդալներ հատելու, ատամնապրոթեզային սկավառակներ պատրաստելու համար, իսկ միացությունները՝ լուսանկարչության և բժշկության մեջ:

Աստվածաշնչում ոսկին հաճախ հիշատակվում է որպես հոգևոր հարստության խորհրդանիշ:

Ոսկին խորհրդանիշ է մաքրության,  առաքինության և ազնվականության, այն հիշատակվում է դեռևս Ծննդոց գրքում: Ոսկե մետաղադրամները երկար ժամանակ հայտնի չէին. եգիպտական հուշարձանների վրա կարելի է տեսնել կշեռքով կշռվող ոսկյա մատանիներ, որոնք ծառայել են որպես դրամներ: Հնագույն ժամանակներից ի վեր ոսկուց պատրաստում էին զարդեր: Այն օգտագործվում էր խորանի կառուցման ժամանակ, ինչպես նաև դրա համար նախատեսված սպասքի, քահանայապետերի զգեստների, նաև տարբեր զարդարանքների ու սպասքի վրա: Ոսկերիչ վարպետների աշխատանքների մասին վկայություններ կան Առակների գրքում: Հավանաբար ոսկու մեծ պաշարներ ունենալով՝ Սողոմոնը մեծաքանակ ոսկի է օգտագործել հատկապես տաճարի կառուցման ժամանակ: Դավիթն այդ նպատակի համար թողել էր 100 000 տաղանդ ոսկի (մոտ 250 000 փութ) և մեկ միլիոն տաղանդ արծաթ (մոտ 2 500 000 փութ):  Տաճարի ոսկյա սպասքը հետո դարձավ Նաբուգոդոնոսորի սեփականությունը,  բայց վերադարձվեց հրենաներին պարսից Կյուրոս արքայի միջոցով:

Աղբյուրը՝  համացանց:

Նյութը պատրաստեց  Էդմոնդ Պարսամյանը, արհեստների դպրոց, ոսկերիչ

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s